بِایِ ذنبٍ قُتِلَت....

دارد زمان آمدنت دیر می شود.....

محمد اسماعیل بخشی سورکی — Thu, 08 Mar 2012 10:37:27 GMT

سلام دوستان

تنها شعر زبان حال من است....

دارد زمان آمدنت دیر می شود
دارد جوان سینه زنت پیر می شود
وقتی به نامه عملم خیره می شوی
اشک از دو دیده ی تو سرازیر می شود
کی این دل رمیده ی من هم زُهیروار
در دام چشم های تو تسخیر می شود؟
این کشتی شکسته ی طوفان معصیت
با ذوق دست توست که تعمیر می شود
حس می کنم که پای دلم لحظه ی گناه
با حلقه های زلف تو درگیر می شود
در قطره های اشک قنوت شب شما
عکس ضریح گمشده تکثیر می شود
تقصیر گریه های غریبانه ی شماست
دنیا غروب جمعه چه دلگیر می شود

السلام علیک یا اباصالح المهدی (عج)

آقا خوش آمدی......

محمد اسماعیل بخشی سورکی — Mon, 04 Jul 2011 08:24:21 GMT

سلام دوستان

امشب شب میلاد سید و سالار شهیدان حضرت حسین ابن علی علیه السلام است و من این میلاد مبارک و همچنین میلاد قمر بنی هاشم حضرت ابالفضل العباس علیه السلام و همچنین میلاد مسعود حضرت سجاد علیه السلام را به همه دوستداران حضرتشان تبریک می گویم.

مطلبی در یکی از سایتها خواندم که منقلب شدم ....هدیه من به شما ....بخوانید...

زینب وحیدی دختر 13 ساله دانش‌آموز دوم راهنمایی روستای آبچور از توابع بجنورد که نامه‌ای به امام حسین(ع) نوشت و چه‌زود دعوت‌نامه خود را از امام حسین دریافت کرد!

زینب وحیدی دختر 13 ساله دانش آموز دوم راهنمایی روستای آبچور از توابع بجنورد که نامه ای به امام حسین علیه السّلام نوشت و چه‌زود دعوت‌نامه خود را از امام حسین دریافت کرد! ماجرا چنین است:

سوال: در چه خانواده ای زندگی می کنی و چه عاملی باعث شد به یاد امام حسین بیفتی؟
زینب: پدرم کارگر ساده است، مادرم خانه‌دار، یک خانواده 6 نفره هستیم‌، به مناسبت دهه فجر سال 89 از طرف مدرسه روستا در مسابقه حفظ سوره فجر شرکت کرده و یک کارت بانکی با ارزش ده هزارتومان هدیه گرفتم. این کارت را خیلی دوست می داشتم و آن را به خوبی نگهداری می کردم. یک هفته بعد از طرف مدرسه به دانش آموزان گفتند برای بازسازی حرم مطهر امام حسین علیه السّلام از طریق ستاد بازسازی عتبات کمک جمع‌آوری می کنند. من هم همین کارتی را که گرفته بودم با نامه ای که نوشتم هدیه دادم.

سوال: در نامه چه نوشتی؟
زینب: نوشتم: "به نام خدا – نامه می‌نویسم برای امام حسین علیه السّلام – خیلی‌ها دل دارند که به کربلا بروند، بعضی می گویند باید پولدار شویم تا به کربلا برویم، ولی من می گویم باید قسمت شود و کربلا ما را بخواهد. من این نامه را که می نویسم اشک از چشمهایم جاری می شود، خدایا، می شود روزی که کربلا بیایم و کنار ضریح آن امام بزرگوار درددل کنم، من این هدیه را که در 20 بهمن 89 برای حفظ سوره فجر گرفتم به این نیت می دهم تا امام حسین علیه السّلام را همیشه به‌یاد آورم، اگر من پول زیادی داشتم، هیچ‌وقت دریغ نمی کردم ولی پدرم یک کارگر ساده است و برای درس و مخارج ما کار می کند ".

سوال: بعد چه شد؟
زینب: نامه مرا مدیر مدرسه خوانده بود، سر صف آمد و گفت: آیا شما دانش آموزان معلم و مدیر‌تان را به گریه انداخته اید؟ همه گفتند: نه. مدیر گفت: زینب با نامه اش مرا به گریه انداخت و شب تا صبح گریه کردم، بعد از آن یک کارت دیگر پارسیان خودش به من هدیه داد.

سوال: کی و چطور به کربلا آمدی؟
زینب: یک روز به من و خانواده ام اطلاع دادند آموزش و پرورش می خواهد زینب را به سفر کربلا ببرد. بعد هم گذرنامه تهیه کردند و تاریخ سفر پنجم تیر یعنی بعد از امتحانات خرداد اعلام شد و آقا امام حسین دعوت‌نامه مرا امضا کرد.

سوال از آقای رازی مدیر کاروان زینب: این کاروان چگونه عازم کربلا شد؟
پاسخ: آموزش و پرورش بجنورد برای تشویق کمک به عتبات دو هدیه سفر کربلا اختصاص داد. یک هدیه برای دانش آموزان و یک هدیه برای فرهنگیان، در مراسم قرعه‌کشی که با حضور جمع کثیری از فرهنگیان برگزار شد شماره 47 به قید قرعه درآمد، همه گفتند خوش به حال صاحب این شماره، ببینیم نام کدام دانش آموز خوش‌شانسی است، تا نام دانش آموز را خواندیم، زینب وحیدی همان دختر روستایی که به امام حسین نامه نوشته است، فرهنگیان که از ماجرای کمک این دختر اطلاع داشتند اشک شوق ریختند، جلسه منقلب شد و همه گریان از این حسن انتخاب تصادفی.

تعدادی از معلم ها داوطلبانه 300 هزار تومان کمک هزینه سفر زینب به کربلا را تقبل کردند. تعدادی از خانم معلم ها هم آمادگی خود را برای حضور در کاروانی که زینب را به کربلا می برد اعلام کردند، شور و هیجان خاصی در جمعیت حاضر افتاده بود، به این ترتیب تصمیم گرفته شد این کاروان فرهنگی با هزینه خودشان عازم کربلا شوند و من هم که سابقه مدیریت کاروان داشتم توفیق خدمت به آنها را یافتم، جالب این‌که هنگام عبور کاروان از مرز مهران، شماره کاروان ما 1 بود و امیدوارم در پیشگاه آقا امام حسین نیز شماره 1 باشیم.

سوال از زینب: در اولین نگاه به حرم و ضریح آقا امام حسین علیه السّلام چه حالی داشتی و چه خواستی؟
زینب: برای دیدن بارگاه مطهر آقا امام حسین لحظه شماری می کردم، با دیدن ضریح مطهر بی‌اختیار اشک از چشمهایم جاری شد، احساس رضایت داشتم و برای همه آرزومندان و پدر و مادرم دعا کردم، از خدا خواستم کمک کند تا نمازم را اول وقت بخوانم.

سوال: چه توصیه ای برای دانش آموزان هم‌سن و سال خود داری؟
پاسخ: توصیه من به این دختر خانم‌ها این است که حجاب خودرا حفظ کنند و مواظب باشند خون شهدا پایمال نشود، نماز اول وقت بخوانند و به پدر و مادرشان احترام بگذارند.
لازم به یادآوری است که سیمای معصوم و بااخلاص زینب، از او چهره‌ای محبوب بین اعضای کاروان ساخته است، خانم معلم‌ها تقاضا دارند زینب با آنها هم‌اتاق باشد تا بیشتر از صفای باطن او بهره ببرند.

منبع: پایگاه اطلاع‌رسانی حج

السلام علیک یا عقیله بنی هاشم.....

محمد اسماعیل بخشی سورکی — Thu, 07 Apr 2011 23:06:39 GMT

سلام دوستان عزیز

میلاد اسوه صبر و استقامت،خواهر یگانه سردار کربلا حضرت زینب کبری سلام الله علیها مبارک باد.

پر رفت و آمدترین خانه «محله بنی‌هاشم» را آوای شادی و سرور در آغوش گرفته بود، موج شعف و لبخند همراه با انتظار، فضای خانه و محله را پر کرده بود. همه برای ولادت سومین نوه عزیز پیامبر لحظه‌شماری می‌کردند، و دل خوش می‌داشتند که «مولود فاطمه» را در آغوش بفشارند و گل بوسه‌های محبت را بر گونه‌های عطر آگینش نثار گردانند. پس از یک سکوت تقریباً کوتاه، موج شادی در فضا اوج گرفت، و همه با خبر شدند که از دامن زهرا علیهاالسلام، دختر بزرگواری چهره به‌جهان گشوده است.جد اعلای پدر و مادری زینب(ع)، عبدالمطلّب بن هاشم است که، امین کعبه، سقّای حجّاج و مهماندار خانه خدا بوده، و خداوند او را از شرّ سپاه فیل سوار ابرهه که از حبشه برای خراب کردن خانه خدا آمده بودند حفظ کرد. او هرگز به بت‌پرستی نزدیک نشد.آری، در پنجم جمادی‌الاولی سال پنجم هجرت، مطابق با 627 میلادی، دختر فاطمه علیهاالسلام متولد شد. مادر، سومین فرزند خود را به دنیا آورد، و پدر نیز خود را به زینت «زینب» آراست. رسم خانواده‌ علی(ع) و زهرا(ع) این بود که نام‌گذاری نوزاد خود را به‌بزرگِ خانواده واگذار می‌کردند، امّا وقتی این نوزاد زهرا چشم به‌جهان گشود، بزرگ خانواده یعنی پیغمبر(ص) در مسافرت بود، و آنان چند روزی صبر کردند تا پیامبر از مسافرت آمد، و همین که مژده ولادت دختر فاطمه(ع) را شنید، در اولین فرصت به خانه فاطمه(ع) رفت، و نوزاد را طلب نمود و او را در آغوش خود فشرد و بوسه‌ها به گونه‌اش افکند. و نام کودک را زینب نهاد زینب یعنی زینت بابا. زینب کبری در حصنِ حصینِ نبوت و خاندان والا مقامِ ولایت و امامت تربیت یافت. از لبان آموزگار وحی، دانش اندوخت و در دامان کرامت، پرورش یافت و از تربیت خمسه طیبه، ادب آموخت. زینب کبری را کمالاتِ بسیار بود: در جمال و سکینه و وقار، همانند خدیجه کبری بود و در عصمت و حیا، به فاطمه زهرا می‌مانست. در فصاحت و بلاغت، هم چون علی مرتضی بود و در حلم و بردباری، همسان امام مجتبی و در شجاعت و قوت قلب، بسان حضرت سید الشهدا. شهامت، شجاعت و قوت قلب زینب، از ارتباط و اتکای او به خدا سرچشمه می‌گیرد. سخنان کوبنده‌اش در کاخ یزید، نهی از منکر در آن فضای مسموم، حمایت و پاسداری از حیا و عفت در همه مراحل سفر، و عمل به وظیفه در همه جا، جلوه‌هایی از بندگی حضرت زینب علیها السلام است.علاقه و محبت امام حسین و زینب علیهما السلام به یکدیگر در تمام مراحل زندگیشان جلوه گر است: در طفولیت، زینب جز در آغوش حسین آرام نمی‌گرفت و همواره به او چشم می‌دوخت. گویند: موقع ازدواج، زینب کبری با شویش، عبد اللّه شرط کرد که همه روزه به او اجازه دهد تا حسین علیه السلام را زیارت کند و کمتر روزی بود که زینب حسین را نبیند.

حضرت زینب از نظر دانش در آن مرتبه بود که بسیاری از زنان مدینه نزد ایشان می‌آمدند و از درس تفسیر او بهره می‌بردند. البته دانش او برگرفته از مدرسه و مکتب نبود، بلکه ـ چنان که امام سجاد علیه السلام در مسجد کوفه بعد از ایراد خطبه معروف حضرت زینب فرمودند ـ او دانشمندی الهی است و خداوند چشمه‌های زلال معرفت را بر قلب مبارکش جاری ساخته است.زینب علیها السلام در خشوع و خضوع و عبادت و بندگی مانند پدر و مادر بزرگوارش بود: شبها را به تهجد صبح می‌کرد و مدام قرآن تلاوت می‌فرمود. آن بانوی بزرگ اسلام در میدان دشوار کربلا و از آن جا تا شام، در مشکل‌ترین حالات، نماز شب و عبادتِ خدا را ترک نگفت.ابن عباس، پسر عموی پیامبر صلی الله علیه و آله درباره زینب کبری چنین گوید: «عقیله ما زینب، دختر علی علیه السلام در فصاحت و بلاغت و شجاعت ادبی، بی نظیر بود. هنگامی که سخن می‌گفت، می‌پنداشتی علی علیه السلام سخن می‌گوید.» گواه این مطلب سخنرانی او در مجلس یزید است. این سخنان در حدّ اعلای فصاحت و در اوج شیوایی و رسایی قرار دارد.مرحوم سپهر، سیره نویس معروف می‌گوید: در مراتب فضل زینب کبری علیها السلام سخن بسیار است، به فصاحت و بلاغت او، همگان معترفند؛ هر گاه لب به سخن می‌گشود، گویی علی بن ابی‌طالب سخن می‌گفت. عفت و عصمت، و درآیت و دانش آن بانوی بزرگ فراتر از آن است که به قلم در آید و در وصف بگنجد. در صبر و شکیبایی چنان بود که همگان را متحیر می‌ساخت. اگر اندکی از سنگینیِ مصایب او، بر دوش کوه‌ها و آسمان و زمین قرار گیرد، آنها را متلاشی می‌کند. به راستی از آغاز آفرینش انسان تا کنون زنی به بردباری، ایثار و شجاعت او دیده نشده است..

تغییر مدار حق و باطل

محمد اسماعیل بخشی سورکی — Wed, 22 Dec 2010 19:09:53 GMT

چگونگی تبدیل محور حق و باطل

دشمنان جهت تغییر این محور به جای نفی امام معصوم به تشویق مردم و اذهان به اطاعت از استکبار روی آوردند و با این حربه توانستند مردم را از ولایت حق جدا سازند.آنچه امروزه در دنیای مدرن رخ می دهد و آنچه امروز زورمدارن و ستمکاران عالم بر آن اصرار می ورزند همین تشویق مردم به اطاعت از رفتارها و فرهنگ ها و داشته های ارایه شده توسط خود است و از این طریق زمینه های بی تفاوتی نسبت به دین و سپس نسبت به شریعت و مناسک دین را دامن می زنند و موجبات تسلط گسترده خویش بر جامعه جهانی و مسلمین را فراهم می آورند.

نگاه ها نسبت به عاشورا

در تحلیل هر حادثه بزرگ مفروضاتی مطرح است که باید در نظر گرفته شود. بطور کلی به حادثه عاشورا از سه منظر نگاه می شود.

اول :دیدگاه سکولارهای مسلمان؛این دسته قایل به این موضع هستند که دین و آنچه دینی ایست مربوط به حوزه شخصی افراد است و بواسطه آن نمی تواند باعث تحول اجتماعی شود. از دیدگاه این دسته انقلاب ها نمی توانند وجهه دینی داشته باشند. نگاه حداقلی این افراد نسبت به دین موجب تمایل آنها به فرهنگ غرب شده است. دین را فاقد رهبری و نظام جمعی می دانند و در همه عرصه های حیات بشر نقش آفرین نمی دانند و راه سعادت بشر را تنها عرضه کردن زندگی می دانند.

دوم:دیدگاه کسانی که معتقد به اسلام در جامعه و اجتماع هستند ولی در عین حال در حال تعامل با دستاوردهای دنیای مدرن می باشند.این افراد به تفکیک غربی ها به دو نوع مثبت و منفی می پردازند و مسیر سعادت بشر را ترکیب دنیای مدرن و دستورات اسلام می دانند.

سوم:دیدگاه افرادی که اسلام را محور ایجاد حیات اسلامی و جدید می دانند. از این دیدگاه بشر در همه حوزه ها نیازمند تعلم انبیاء الهی ایست. هم در زمینه های شخصی و هم در بعد اجتماعی ، بشر و حیات بشری را نیازمند ادیان الهی می دانند.از دیدگاه این افراد سعادت و تعالی انسان در گرو عدم تفکیک حوزه فردی و اجتماعی زندگی ایست. این نیازمندی به ولایت انبیاء همان ولایت حقه است که باید برای حرکت به سمت تمدن دینی به آن معتقد بود و از آن استفاده کرد. ایجاد جامعه موحد تنها با پذیرش این ولایت حقه امکان پذیر است و الگوهای توسعه غربی برای ایجاد جامعه دینی کفایت نمی کند.

حال با این سه دیدگاه مشخص می شود که عاشورا یک عرصه صف و قتال تمام عیار بر محور تغییر مدار است یعنی سیدالشهدا قیام کرد تا زمینه ساز این تغییر محور باشد. اما برای تحقق آن نیازمند دوره ای طولانی مدت است همان طور که شیطاطین و اسکتبار آرام آرام برای زندگی بشر و حتی برای حیات مسلمین دیدگاه خاورمیانه بزرگ و تفکیک کشورهای این حوزه را مطرح می کنند ، سیدالشهدا نیز قیام کرد تا بیان بدارد که همواره جبهه حق و باطل باید در مقابل هم باایستد و راه را برای تحقق سلطه حق در طولانی مدت نشان دادند. آن روز که حضرت حجت ظهور فرمایند ما شاهد این خواهیم بود که محور ولایت و سعادت اجتماع بر مدار حق است و با رجعت ائمه اطهار نور علی نور نیز محقق می شود.

هر تحلیلی از عاشورا که حوزه صف بندی و قتال را از دید انسان خارج کند تحلیل نادرستی ایست. به همین دلیل افرادی که دیدگاهشان نسبت به امام معصوم و نسبت به عاشورا دیدگاه غیر اسلامی ایست همان گونه می شود که بمثل فتنه های سال قبل نماز می خوانند، دین دارند ، بر سیدالشهدا هم گریه می کنند اما ادامه صف قتال و جبهه حق و باطل روز عاشورا را در دنیای امروز و در برخورد تمدنی امروز نمی توانند مشاهده کنند و این تنها به همان دلیل نگاه تمدنی آنها به غرب است.این است که در مواجهه با جبهه ستم یا موضع نمی گیرند یا بر مدار باطل و دشمن حرکت می کنند و این همان عدم شناخت و بصیرت باطن دین است .

نهضت حضرت امام نهضت با انگیزش عاشورایی بود و این به تحلیل امام از دنیای اسلام و حادثه عاشورا باز می گردد. اینکه امام بارها فرمودند که انقلاب ما ادامه قیام سیدالشهداست به همین معنا و مفهوم است.

ولایت مطلقه فقیه ادامه ولایت ائمه است و این یعنی همان باطن دین و اگر مدار فرمانبرداری عوض شود و اولیاء شیطان رهبران جامعه گردند در اینصورت شاهد وقایعی چون عاشورا هستیم که با تکیه بر نفسانیات در برابر ولی حق طغیان می کنند و اقامه باطل در جامعه صورت می پذیرد.

عاشورا میدان درگیری همه جانبه نسبت به تمام ساحت های انسانی ایست پس در دنیای امروز هم ادامه همان جبهه بندی و صف و قتال باید مشاهده شود. عاشورا تنها معطوف به همان روز نیست بلکه عظمت این واقعه هم در عالم زمینی و هم در عوالم دیگر تاثیر گذار بوده است. دسته ای از مناظر و مناصب عاشورا در عالم بهشت و آخرت است ؛ پس میدان درگیری عاشورا همه عالم ،همه تاریخ و همه عرصه هاست.

انگیزه های عاشورایی باید در افق وسیعتر و در میدان مبارزه حق علیه باطل به کار گرفته شود. کاری که حضرت امام رحمه الله علیه انجام دادند دستاورد به کار گیری صحیح همین انگیزه های عاشورایی بود.

قیام عاشورا و انتظار

همان گونه که بیان شد صف قتال و مبارزه حق و باطل باید در همه زمان ها وجود داشته باشد و این صف بندی مشخص است. آنکه از منظر دین به عاشورا می نگرد اطمینان قلبی دارد که این خونهایی که ریخته شده منتقمی دارد و این نگاه امیدوارنه به جبهه حق و ایمان به حضرت ولی عصر موجب می شود تا انسان مومن همواره در صف بندی جبهه حق و باطل در جبهه حق باشد و هر کس در جبهه حق باشد در خیمه امام زمان است و بنا بر روایات هر کس زیر خیمه امام زمان باشد اگر روز عاشورا هم بود در صف یاران ابی عبدالله قرار می گرفت.اما در بیان جزییات جامعه منتظر باید بیان کنیم که شناخت ولی حق و اهداف او ، همچنین شناخت دشمن و اهداف او ،دلداده نسبت به ولی خدا و اهداف ولی خدا بودن از شرایط جامعه منتظر است که باید دارای موضع و صف بندی نسبت به جبهه باطل باشد.

ضعف در هر یک از مواضع موجب عدم رسیدن به اهداف می شود و اهم موضاعات در این موارد ایجاد یک حکومت دینی ایست که تنهادر سایه تشکیل یک حکومت دینی می توان امیدوارانه تر به مسائل نگریست. تشکیل جبهه حق که با حکومت دینی سازماندهی شده است موجب بیداری اسلامی و احیای توحید و معنویت در جهان می شود و به انتظار تحقق اصول در جامعه منجر خواهد شد.

لذا اهمیت همین موضوع است که موجب می شود رهبر کبیر انقلاب بارها متذکر شوند که حفظ نظام از اهم واجبات است. آنچه از مطالب گفته شده بر می آید ان است که اگر بینش و درک حقیقی از باطن دین صورت پذیرفت و تحلیل ها بر مینای درست و بر مدار حق بود هیچگاه شاهد بروز فتنه ها نخواهیم بود اما آنچه امروز در جامعه جهانی حکمفرماست این است که همان هایی که روز عاشورا مقابل امام حسین (ع) ایستادند امروز نیز به عظمت کار ملت ایران پی برده اند و بر بیداری این ملت آگاه شده اند لذا با آگاهی کامل از مختصات انقلاب به مبارزه همه جانبه با جبهه حق روی آورده اند اما راه هایی تقابل رو در رو از منظر آنان بدون نتیجه بوده است لذا کوشیده اند تا با اختلاط حق و باطل و جلوه دادن باطل به عنوان حقیقت، جامعه را دچار تفرقه و رویارویی با هم کنند.حال با مختصر مطالب یادآور شده به وقایع رخ داده در عصر حاضر و فتنه های دامن گیر جامعه اسلامی می پردازیم.

چرا عاشورا بوجود آمد؟

محمد اسماعیل بخشی سورکی — Tue, 21 Dec 2010 10:41:45 GMT

سلام دوستان

مطالب زیر از سخنرانی استاد میرباقری در جلسات محرم سال 1389 در مدرسه فیضیه گلچین شده است و بر آن شدیم تا با اهمیت مبحث قیام عاشورا و علل وقوع آن در چند پست مطالب را بیان کنیم.

تبدیل محور ولایت ولی خدا توسط امام جایر

تلاشی که بعد از نبی اکرم در دنیای اسلام اتفاق افتاد و تحریفی که در دین واقع شد، باعث ظهور مسلمین بی تفاوت نسبت به امام شد.یعنی می شد که مسلمان باشی و حتی در جبهه تقابل با امام معصوم حاضر باشی. این تحریف همان جدایی دین و توحید از ولایت بوده است. سر دین توحید است و ظاهرش همین مناسک و شریعت و اخلاق می باشد. اما حلقه اتصال بین توحید و شریعت ولایت ولی خداست.در واقع می توان گفت باطن دین ولایت ولی خداست. حال اگر دین به گونه ای تعریف شود که حقیقت از دین تهی گردد ، آرام آرام می شود تا مناسک و شریعت را نیز از دین گرفت و دین را از زندگی مردم حذف کرد. این تلاش چیزی نبود جز حفظ دین با حذف ولایت. نفاق هم چیزی نیست جز باطن کفر که تظاهر به دین پیدا می کند. نعمتی که باید شکر آن به جا آورده می شد، وقتی کفران شود و وقتی به جای تبعیت از ولی امر به دین و حقیقت و باطن آن ، پشت کنند نتیجه ای جز هلاکت افراد و تابعان آن نخواهد داشت.اینکه بعد از وجود مقدس نبی اکرم از سنت آن بزرگوار روی گردان شدند و اینکه قدر نعمت ایمان و توحید و حیات طیبه را ندانستند موجب شد تا کفر جایگزین ولایت حق شود.

آنچه مشخص است این است که جریان ولایت حق و پذیرش این ولایت توسط مردم باعث صلاح در جامعه و سعادت می شود اما اگر مدار اجتماعی از مدار ولایت ولی حق بیرون رفت تمام فسادها صورت می پذیرد و توجیه می شود و تبدیل به خیر و صلاح جامعه می شود. آنچه امروز سران استکبار در جهان انجام می دهند مولود همین بینش غلط می باشد که حتی اشتباهاتشان را به خیر و صلاح ملل جهان می دانند.

پس دین جریان الوهیت اراده های خداوند درعالم انسانی ایست که از طریق ولایت خداوند بر اختیار بندگان جاری می شود. سر دینداری خشوع در برابر اولیا حق و باطن آن تحمل ولایت خداوند است.پس اگر تحمل ولایت نباشد انجام اعمال صالحه متعلق به شخص نیست و سعادت و خیری نصیب صاحبش نمی کند زیرا این اعمال از منشا یک خیرکلی سرچشمه می گیرد .

انحراف دیگر این بود که حقیقت دین را هم ارز فروع دین دانستند و حال آنکه حقیقت فروع دین ، در باطن و اصل دین که همان ولایت امام معصوم است، متجلی می باشد.

از سوی دیگر انحرافی که دامن گیر بسیاری از مسلمانان شد این بوده است که بیان می کردند؛محبت جای عمل را می گیرد ، بعنی اگر محبت امام معصوم در دل جای گرفت لازم نیست دیگر اعمال صالح انجام داد یا تبعیت از حضرت معصوم و ولایتش کرد و این نیز به هلاکت منجر می شود کمااینکه در حادثه عاشورا بسیاری از افراد بودند که به همین دلیل از پیوستن به اباعبدالله خودداری کردند.

حقیقت دیگر که کفار و دشمنان بر آن پرده ظلمت پوشاندند این بود که دین یک سلسله دستورات است که تنها در حوزه فردی انسان تاثیر می گذارد و حال آنکه پذیرش حقیقت دین موجب نزول فیوضات هم در حوزه فردی و هم در حوزه اجتماعی حیات بشر است. امام معصوم واسطه فیض است و این فیوضات از طریق حجت خدواند به مردم می رسد.

تحریف دیگر نسبت به خود پیامبر اکرم می باشد، اینکه ایشان را تنها حامل پیغام دین معرفی کردند و بیان داشتند که شخص نازنین نبی اکرم تنها پیام رسان و مبلغ دستورات بوده اند. این در حالی ایست که حضرت نمونه کامل انسان و حیات طیبه و توجه و عمل به دین بودند.پس هم دین در این موضوع تحریف شده است که دین را تنها یک سلسله دستورات دانسته اند و هم شخص پیامبر خاتم . آنچه لازم است بیان شود توجه به این نکته است که کتاب خود راه است و رسیدن به درجات در این مسیر به واسطه حضرت رسول صورت می پذیرد ، که بعد از شخص حضرت نبی اکرم صلوات الله علیه این امام است که به عنوان حقیقت دین تجلی می کند که این همان خاتمیت است.بسیاری از روشنفکران در این موضوع دچار اشتباه شده اند و خاتمیت را ختم دین تفسیر کرده اند در حالیکه معنای صحیح خاتمیت عدم کفایت از کتاب و عدم استغنای از خدواند است. در واقع هدایت ائمه هدی ادامه هدایت نبی اکرم می باشدو همان روح خدا که در خدمت پیامبر بود و منشا تمام علم ها و دستوارت بودند، پس از حضرت رسول همان روح خداوند در اختیار امام معصوم است و این همان علم الکتاب است که در سینه امام معصوم می باشد. پس هدایت از طریق امام منتقل می شود و این همان معنای صحیح خاتمیت می باشد.

اینکه امروزه پیروان سلفی ها و تکفیری ها بیان می دارند ناشی از همین افکار اشتباه است که بیان می کنند پیامبر از دنیا رفته است و داستان به پایان رسیده است و این ناشی از همان تحریف ها می باشد.

عاشورا و تحریف

محمد اسماعیل بخشی سورکی — Sun, 19 Dec 2010 11:30:11 GMT

تحریف در کتاب های لغت به معنای گرداندن یک کلمه می باشد، به صورتی که دو معنای متفاوت را بدهد، به هدف آن که معنای غلط به جای معنای صحیح قابل طرح شود. در اصل به معنای حفظ صورت لفظ و منحرف کردن معنای آن می باشد که بعد ها تحریف به سمت لفظ هم کشیده شده است.
خلاصه آنکه تحریف یا لفظی است( طرح یک واقعه دروغین) یامعنوی (حفظ صورت لفظ و منحرف کردن معنا )
وقتی بحث تحریف نهضت عاشورا مطرح می شود، بر اساس تحریف لفظی، مقصود این است که مطالبی به عنوان وقایع تاریخی ساخته شده و به عنوان رخداد های واقعی کربلا عرضه شوداعم از اینکه این تحریفات :
1- نسبت دادن گفته های نادرست به اشخاص باشد.
2- افزودن نام افرادی در واقعه باشد.
3- اضافه کردن رخداد مهمی که اصلا اتفاق نیفتاده است، با شد.
( قابل توجه اینکه باید توجه داست که واقعه سازی به معنای محدود یا گسترده آن تا چه اندازه می تواند در تحلیل حادثه وتبین اهداف آن ما را دچار مشکل کند.)
اما مقصود از تحریف معنای ِعاشورا آن است که در درجه اول اهداف نهضت عاشورا و قیام حسینی به صورت دیگری در آید، که این مسأله به صورت های گوناگونی می تواند باشد.همچنان که:
1- حکومت بنی امیه ، قیام عاشورا را به صورت یک شورش معرفی می کند.
2- کسانی بوده اند که حرکت امام حسین علیه السلام را نوعی خود کشی سیاسی ِ غیر مفید تلقی می کردند.
از چه زمانی تحریف در تاریخ عاشورا به وجود آمد.
برای این بحث باید به دو نکته مهم توجه گردد:
1- باید بدانیم کتاب های عاشورا در چه زمانی تدوین شده.
2- در هر زمانی چه شرایطی بر تألیف این قبیل آثار حکم فرما بوده است.
به طور خلاصه می توان گفت به جز برخی مسائل که ناشی از غرض ورزی مورخان اموی مسلک بوده به طور عمده اخبار عاشورا توسط شیعیان و یا افرادی که تمایل به تشیع داشته اند تدوین شده است. به همین دلیل بیشتر خبر های موجود در کتاب های کهن که توسط مورخان عراقی در قرن دوم تا چهارم نوشته شده مطالب درستی است اگرچه در همین دوران نیز باید برخی از داستان سرایی ها را استثناء کرد.
اما در قرن ششم به بعد(تا اواخر قاجار)به دو دلیل عمده تاریخ نهضت عاشورا تحت تأثیر قرارگرفته است.
1- بی دقتی رایج در همه عرصه های علوم اسلامی در این دوره،که تاریخ هم بی نصیب نمانده از این بی دقتی.
2- شخصیت های تاریخی مانند مشایخ صوفیه که از قرن ششم به بعد شخصیتهای استوره ای یافتند و اخبار عجیب وقریب فراوان به آنها نسبت داده شد، رنگ تاریخ گذشته رانیز عوض کردند.کتاب هایی که در این فاصله نوشته شده خالی از دقت تاریخی وبیشتر داستانی بوده است که بعدها هم این بی دقتی به دلیل از دست رفتن مصادر کهن تاریخی حفظ شد. و این بی دقتی در تاریخ نویسی قدیم جهان وازجمله تاریخ اسلام وجود داشته است.

اما انگیزه های تحریف در تاریخ عاشورا چه بوده است؟
در اینکه جعل تاریخ عمومی وازروی انگیزه بوده، تردیدی وجودندارد.
می توان انگیزه های افراد خودی را به دو دسته تقسیم کرد.
1-مادی:مثلاً برای جذب مستمع وخواننده بوده.
2-معنوی:مثلاً برای گریاندن بیشتر مردم وجلب توجه مردم به امام حسین "علیه السلام"که این مورد طرفداران زیادی داشته است.
درباره تحریف عاشورا باید به یک نکته دیگر نیز توجه داشت وآن اینکه در ورای انگیزه های خاص، نوع بیان واقعه وبه بیان دیگر نوع ارتباط عاشقانه مردم با این واقعه نقش مهمی در تحریف داشته است؛ چرا که کربلا یک واقعه تاریخی بی خاصیت نیست که فقط در کتابها به نگارش درآید. بلکه بخشی از تاریخ مقدس مذهبی است که در وجود جامعه شیعه، در نفوس تک تک افراد برای همیشه زنده بوده وهست وخواهد بود. که تعزیه خود نشانی از زنده بودن این حادثه عظیم است؛ در چنین شرایتی، مردم چنان وابسته به این حادثه اند که گویاخودآن ها نیزدر آنجا حضور داشته اند.
در این قبیل نقل های تاریخی که چنین ارتباطی با مردم برقرارمی کند، رسوخ تحریف کاری مادی و طبیعی است. چرا که وقتی تاریخ با ادبیات وهنرآمیخته شد دیگر نمی توان انتظار داشت که تنها پای روایات صحیح تاریخی در میان باشد، باید احساسات مذهبی را نیز نشان داد، اینجاست که تاریخ عاشورا به سوی ساختگی بودن می رود که ماجرا را غم انگیزتر،پرجاذبه ترو گیراتر نشان دهد.
نقل های تاریخی و عاطفی:
مسأله مهم این است که بیان تاریخ کربلا که با احساسات مذهبی درآمیخته تا چه اندازه می تواند در فضای آزاد صورت گیرد به نظر می رسد ابتدا باید یک جداسازی کرد:
1- یا فرد قصد دارد یک مقتل تاریخی متقن بنویسد یا بر روی منبر تاریخ بگوید، که به عنوان نقل تاریخی نتنها باید از نقل وقایع ساختگی پرهیز کند بلکه می بایست از کم وزیاد کردن تعبیرها و مفاهیم نیزخودداری کند.
2- یا فرد قصد شعرسرایی دارد؛ که طبیعتاً انتظار می رود که مسائل به شکل دقیق تاریخی مطرح نشوند. این مطلب در بسیاری از تاریخ های به شعر در آمده دیده می شود.
در هر حال روضه خوانی،نوعی ادبیات مخصوص به خود دارد. که اگر روضه خوان قصد نقل تاریخ دارد طبیعتاً باید بدون کم و زیاد کردن، آن را بیان کند و یا اینکه قصد بیان زبان حال وجنبه شعری دارد که این مطلب-اینکه دقیق باشد- دیگر در اینجا جای ندارد.
درباره عوامل تحریف استاد مطهری از تمایل به افسانه سازی هم سخن گفته که مردم از بس علاقه مند به امام بوده اند همیشه می خواسته اند یک شخصیت استثنائی از ایشان بسازند که این زمینه ساز دروغ های فراوانی شده است.
جناب مألف روضه الشهداء ملاحسین کاشفی را به عنوان نمونه در این قسمت ذکر می کنند:
جناب کاشفی که نویسنده قرن نه و ده هستند برای مجالس روضه خوانی امام حسین این اثر ادبی را ایجاد کرده اند. این کتاب مسائل را به شکل تاریخی بحث کرده است.اما با متن ادبی .حوادث را لحظه به لحظه گزارش کرده وحتی برای آنها منبع نیز ذکر کرده و سرشار از نقلهای ساختگی است؛ تازه بعدها این کتاب خود منبع شده واز این طریق دروغ های زیادی در کتاب های بعدی وارد شده است. لازم به ذکر است که این کتاب از بس جالب وجذاب بوده در ایران وآسیای صغیر شهرت یافته و به زبان ترکی وحتی کردی هم ترجمه شده است.
ظاهراً با توجه به اینکه این اثر از آثار اوایل قرن دهم هست مألف علاوه بر نشان دادن یک اثر تحریفی ومشهور قصد داشته اثبات کند که اینکه می گویند تحریفات ازدور صفویه شروع شده حرف بی اساسی است چراکه این اثر ناقض این مطلب است چون قبل از دوره صفویه و دوره تیموریه بوده است.

حکومتها چه نقشی در تحریف وقایع نهضت عاشورا داشته اند؟
حکومت امویان چون می خواسته قیام امام حسین(ع) را در حد یک شورش معرفی کند و حتی شیعیان را بدنام کند طبعاً وقایع را طوری به نگارش درآورند که با هدفشان سازگار باشد. مثلاً در همان زمان انتقال اسرا گفتند امام حسین در آخرین لحظات درخواست رجوع به شام وبیعت به یزید کردند اما ابن زیاد اجازه نداده که این حرف نیزهم قیام امام حسین را متزلزل وزیر سؤال می برد و هم یزید را تبرعه می کند.
یکی دیگر از تحریفات معنایی امویان پیرامون نهضت عاشورا این بود که مناسبتی برای روز عاشورا ساختند وآن را روز عید قرار دادند. که در زیارت عاشورا به این عمل اشاره دارد.اللهم إن هذا یوم تبرکت به بنو امیه و ابن آکلة الاکباد... البته ائمه در برابر این تحریف موضع گیری کرده اند.
تحریف بوسیله حکام اموی امری طبیعی بود. اما آیا حکومتهای خودی مثل صفویه و قاجاریه دستی در تحریف عاشورا داشته اند یا نه؟ که شاهدی برای این مطلب موجود نیست.
اما آنچه که واضح است اینکه وقتی جامعه علمی شیعه، یا طیف روضه خوان، حساسیتی روی نقل های تاریخی وتحلیل درست ماجرا نداشته باشند، مجموعه جامعه واز جمله دولت نیز به این سمت حرکت خواهد کرد.

آیا راهی برای جلوگیری از تحریف در نهضت عاشورا وجود دارد؟
بله. در انگیزه های تحریف گفته شد وقتی بخشی از تاریخ با عقاید مردم پیوند می خورد وبه نوعی مقدس می شود وحالت اسطوره ی پیدا می کند، به طور طبیعی زمینه تحریف دارد.
پس اولاً باید ما در برابر غلو بایستیم یعنی از ساختن اسطوره های خیالی ودست نایافتنی وغیرعادی جلوگیری کنیم چراکه ما اصولاً در دین، ملزم هستیم در برابر غلو ایستادگی کنیم چون عاقبت این کار چیزی است که در مسیحیت پدید آمده است
ثانیاً باید روضه خوانان ما اعم از روحانی و مداح ، تحصیلات عمومی و به ویژه تارخی متقنی داشته باشند.
ثالثاً: نشر کتاب های تاریخی دقیق درباره عاشورا کمک زیادی خواهد کرد.
رابعاً: باید به قشر روضه خوان تفهیم کرد تا ممکن است روضه را از روی متن مقتل بخوانند.چراکه این کار میزان خطا را کاهش می دهد. این روش در عراق هنوز پابرجا بوده اما در ایران رسم نیست.
خامساً: نظارت مردمان فهمیده نیز نقش مهمی در جلوگیری از تحریف می تواند داشته باشد.

تحریف معنایی و معنوی در اخبار عاشورا
مهمترین تحریف معنایی درباره عاشورا ، تغییر محتوای پیام عاشورا است. به طور مثال خود حضرت فرموده اند :هدف امر به معروف ونهی از منکر و اصلاح امت جدشان است . حرکت عاشورا نشانگر مردانگی و مقاومت شماری از بهترین انسان ها در باره دنائت مشتی انسان پست فطرت است. در این صورت اگر واقعه بگونه ای که بیانگر این مردانگی واستواری نباشد بلکه یک نوعی باشد که آنها را در برابر دشمن عاجز تصویر کند در اینجا یک تحریف معنایی رخ داده است.

پیشینه مبارزه با تحریف درباره عاشورا
یکی از دلایل وجود تحریف در تاریخ عدم نقادی علمای آن دوره می باشد. یعنی از اواخر قرن ششم تا اواخر قاجاری. اما نقادی تاریخی واقعی از اواخر دوره قاجار آغاز شد که خود می تواند شروع مبارزه با تحریف باشد و بنیانگزار این نقادی هم میرزاحسین نوری بود که اثر ان لؤلؤ و مرجان شد. انگیزه اصلی مرحوم در نوشتن لؤلؤ و مرجان در آداب منیر این بود که یکی از علمای هند نزد ایشان شکایت برد که ذاکرین وروضه خوانان هند دردروغ حریص و بی با ک هستند و چون سبب ، گریاندن مؤمن است این کار را مباح قلمداد می کنند. به همین جهت مرحوم نوری بر آن شد تا کتابی در این باره بنگارش در آورد.
استاد مطهری هم متأثر از میرزاحسین و با تحلیلات خود طی چهار سخنرانی به مسئله تحریف در عاشورا پرداخته که به عنوان حماسه حسینی به چاپ رسیده است.

منابع:
تأملی در نهضت عاشورا (حجت الاسلام رسول جعفریان)
حماسه حسینی (استاد شهید مطهری)

به امید روزی که با پای پیاده و در رکاب منتقم خونش به زیارت قبر شریفش برویم

اینجا نجف اشرف است

محمد اسماعیل بخشی سورکی — Fri, 29 Oct 2010 09:44:10 GMT

سلام دوستان

اینجا نجف اشرف است از کنار ضریح مبارک حضرت حیدر کرار امام انس و جان امیر المومنین علیه السلام بلاگمو به روز می کنم. نمی دونم چه حسیه اما شعف و شعورم در این حرم مطهر برایم غیر قابل وصف است احساس غرور عجیبی دارم ایوان طلای آقا خیلی با صفاست مخصوصا سپیده دم که صفا و روحانیت خاصی حاکم است .اینجاست که با دیدن گنبد و حرم مطهر حضرت شیعه احساس غرور و عشق میکند از اینکه امامش اشداء علی الکفار بوده است و رحماء بینهم......وای که چقدر زیباست حرمت آقا جان و من بی تاب و بیقرار توام .....تمام دوستانی که التماس دعا گفته بودند برایشان زیر قبه و گنبد باصفای امیرالمومنین دعا کردم .....

ان شالله زیارت قبر با صفای امیرالمومنین علیه السلام قسمت تمام دوستان و محبین و شیعیان شود که بیایند و از نزدیک ارادت و دوست داشتنشان را به آقا بیان کنند.....

ان شالله شنبه عازم کربلاییم به خواست خدا و به مدد آقامون ابالفضل پست بعدی رو از کربلا به روز می کنم.

اسلام علیک یا امیرالمومنین یا امام انس و جان یا اخی و وصی رسول الله السلام علیکم و رحمه الله و برکاته

ما هم کربلایی شدیم.....

محمد اسماعیل بخشی سورکی — Sat, 23 Oct 2010 00:34:28 GMT

سلام دوستان

با تمام بد بودنم و با تمام گنهکاریم،بالاخره دعوت نامه مام رسید و قراره دوم آبان ماه بریم جایی که 26 ساله محرمم اسمشو صدا زدیم ، میریم جایی که صاحب دلمون اونجاست جایی که به اندازه عشق بزرگ است و به اندازه تمام دنیا مهربان....میرم کربلا......

با تمام روسیاهیم آقا فریاد می زنم لبیک یا حسین......

دلم هوای حرم کرده.....

محمد اسماعیل بخشی سورکی — Fri, 16 Jul 2010 13:42:16 GMT

سلام

میلاد با سعادت سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و روز تولد یگانه پرچدار کربلا ابالفضل العباس علیه السلام و میلاد سیدالساجدین پیغام رسان کربلا حضرت امام زین العابدین علیه السلام را به همه شما دوستدارن و عاشقان حضرتش تبریک و تهنیت عرض میکنم.

ان شاءلله روزی میان بین الحرمین پرچم شادی و سرور با اشک و آه بر افرازیم......

عزاداری چیست؟

محمد اسماعیل بخشی سورکی — Wed, 16 Jun 2010 10:32:08 GMT

عزاداری از مقوله یاد و ذکر است. یاد کسی که به مصیبتی دچار شده است و یاد کسی که به علل طبیعی و غیر طبیعی از قبیل قتل، حادثه و امثال اینها از دنیا رفته است.

شکی نیست که انسان موجودی است که طبیعتاً فراموشکار است و نسبت به چیزهایی که توجه به آنها برایش مفید است، دچار غفلت می شود. در این مواقع یادآوری و تذکّر آن چیز انسان را از ابتلا به حوادثی برایش مضرّ است نجات می دهد و از آثار خوب توجه به آن چیز مفید، بهره مند می سازذ.

یکی از قوانین مهم خلقت این است که هر چیزی که برای سعادت دنیا و آخرت انسان مفید، لازم و ضروری باشد،غفلت از آن انسان را دچار خسران دنیوی و یا اخروی می کند و به همین دلیل لازم است به هر وسیله ممکن او را متوجه آن چیز مهم کرد و غفلت او را بر طرف ساخت.

غمگین شدن، نارضایتی، تباکی، گریستن، جامه عزا بر تن کردن و ...همگی درجات و یا به بیان دیگر مراتبی از عزاداری اند؛ وسیله ای براى ذکر کسی که به گونه ای از دست داده ایم ، راهی براى شناخت و سازندگی .

ارزش و نقش عزاداری

موضوع زیارت قبور مطهر و مقدّس معصومین (علیهم السلام) و اولیای دین و نیز توسل به ایشان و سوگواری در ایّام شهادت، همچنین بزرگداشت ایّام میلادشان و یا ایّامی که به نحوی به آن انوار طیبه مربوط است، به خصوص در مورد سیّد الشهدا^(ع)، از مهمترین موضوعاتی است که در فرهنگ اسلام و البته در عقاید شیعی، جایگاه بسیار رفیعی دارد.

هیچ عملی به اندازه^ءبرپایی عزاداری برای امام حسین^(ع)در حفظ دین از انحرافات و از هجوم بی امان دشمنان اسلام برای نابودی دین و همچنین توسعه فرهنگ دینی مؤثر نبوده و نیست. می توان چنین مجالسی را مهمترین "وسیله" برای صیانت از کیان دین و جامعه اسلامی و نیز بسط روح دین و دینداری دانست. چه زیبا فرمود رهبر کبیر انقلاب، امام خمینی ^(ره) :

امام حسین ^(ع) نجات داد اسلام را، ما برای یک آدمی که نجات داده اسلام را و رفته و کشته شده، هر روز باید گریه کنیم، ما هر روز باید منبر برویم برای حفظ این مکتب. محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است. فداکاری سیّدالشهدا ^(ع) است که اسلام را برای ما زنده نگه داشته است.

(صحیفه نور، ج 8، ص 69)

متأسفانه عزاداری ها با همه^ء اهمیّت و جایگاه مهمی که دارند، در طول زمان دچار آفات، خطرات و انحرافاتی شده است که این "وسیله" مهم را تا حدودی کمرنگ کرده است.

هیچ دینی و هیچ ملّتی در جهان، چنین "وسیله" قدرتمندی را برای پیشرفت و سعادت در دست ندارد.

با وجود بیان فلسفه عزاداری و نیز شرح زیارت عاشورا در مجالس عزاداری، به نظر می رسد هنوز نتوانسته ایم از این "وسیله" با عظمت استفاده کافی و لازم را برای پیشبرد اهداف مقدّس دین و مبارزه با دشمنان خونین آن بنماییم، باشد که با درک صحیح از این موضوع گامهایی سازنده در جهت پیشرفت اهداف فرهنگ شیعی برداریم و به این فرمایش نورانی امیرالمؤمنین (علیه السلام) عمل کرده باشیم که:

اِذا لَمْ یَکُنْ ما تُریدُ فَاردْ ما یَکونُ:

هر گاه آنچه را می خواهی نیست پس آنچه را که هست بخواه

(غررالحکم، ج3، ص135)

مراتب سیر و سلوک عزادار

عزاداران، همانند مؤمنان دارای درجات و مراتب مختلفی هستند که هر مرتبه، درجه و جایگاه عزادار را در نظام انسانیت و در نزد خداوند و نیز میزان قرب او را به سیّدالشهدا (ع) نشان می دهد.البته تمامی درجات عزاداری دارای اجر و ثواب الهی است و هر مرتبه خیر و ثوابی را نصیب عزادار می کند.

مراتب سیر و سلوک عزادار عبارتند از:
مرتبه اول عزاداری
مرتبه دوم عزاداری
مرتبه سوم عزاداری
مرتبه چهارم عزاداری

مرتبه پنجم عزاداری

بر گرفته از کتاب عزادار حقیقی ، اثر: محمد شجاعی